เป็นคนเฉยๆ อะไรมาก็เลยเฉย... แต่ใจนั่นไม่เลย ไม่เคยนิ่ง เสาะแสวงหาสิ่งที่ต้องการไปเรื่อย จนมาวันหนึ่ง ถึงทางที่ชอบ เลยนั่งนิ่งอยู่ตรงนี้ ไม่หายไปไหน เรียนรู้ เรียนลับๆ บ่อยๆ คนเดียว แอบดูเพื่อนๆ บ้างพอสนุกๆ หายเหงาก็ไปนั่งคนเดียวเช่นเดิม

เขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ งานอดิเรกเลยละ ถ้ามันยากๆ ก็พาลเบื่อเอา.. แต่ถ้าเป็นงานก็หนีไม่พ้นนี่น่า.. ต้องทำให้เสร็จ

อัศนี-วสันต์ โชติกุล

ก็ม่ายมี

ม่ายมี

คอมพิวเตอร์ล้วนๆ

เดินไปข้างหน้าช้าๆ แต่มั่นคง ดีกว่าเดินไวๆ แล้วขาตัวเองพันล้ม (อันนี้แต่งเอง)